Park Mużakowski

Położony po obu stronach granicy polsko-niemieckiej, w miejscowościach Łęknica (woj. lubuskie) i Bad Muskau XIX-wieczny Park Mużakowski to największy w Polsce park w stylu angielskim i jeden z najbardziej idyllicznych zakątków zachodniej części kraju.

Wszystko zaczęło się od kaprysu arystokraty. Książę Hermann von Pückler-Muskau zapragnął w swojej rodowej siedzibie wznieść pałac otoczony prawdziwym rajskim ogrodem. Miało to być miejsce wytchnienia i wypoczynku dla właściciela, który cieszył się sławą kobieciarza, hazardzisty i lekkoducha. Część dzieciństwa spędził w zakładzie poprawczym, studia prawnicze porzucił, z wojska usunięto go za częste pojedynki, a w dodatku nałogowo romansował (chyba największym skandalem odbił się w Europie jego związek z czarnoskórą niewolnicą Mahbubą, przywiezioną z podróży po Bliskim Wschodzie). Przy tym był człowiekiem inteligentnym i odważnym, sympatycznym kompanem, miłośnikiem piękna pod każdą jego postacią, autorem cieszących się popularnością książek – głównie wspomnień z dalekich podróży. Książę Pückler jawi się jako postać nietuzinkowa, choć jego biografię można podsumować krótko – klasyczny Piotruś Pan, uroczy i pełen fantazji chłopiec, który nigdy nie chce dorosnąć.

Park Mużakowski miał być jego Nibylandią – niestety, projektując z rozmachem całe założenie, książę rozminął się z możliwościami finansowymi i był zmuszony sprzedać posiadłość. Założony przez Pücklera park nigdy nie został ukończony według zamierzeń twórcy, tym niemniej jest rzeczywiście piękny. Rozległe trawniki, potężne stare drzewa, malowniczo wijąca się doliną rzeka, wypielęgnowane kwiaty, a wśród tego wszystkiego neorenesansowy pałacyk, który obecnie jest siedzibą muzeum. W zabudowaniach folwarcznych mieszczą się galerie, sklepy z pamiątkami i restauracja. Park ma w sumie powierzchnię 728 ha, z czego ok. 2/3 znajduje się po polskiej stronie granicy. Po drugiej stronie Nysy Łużyckiej, na terytorium Niemiec, wznoszą się imponujące zamki – Stary i Nowy oraz zabudowania gospodarcze. Wschodnia, polska część posiadłości to park w stylu krajobrazowym (angielski czy też naturalistyczny), w którym ogrodnik ma za zadanie jedynie współpracować z naturą, a nie ją poprawiać wyszukanymi zabiegami pielęgnacyjnymi. Sztucznie zasadzone drzewa i budowle parkowe są więc wkomponowane w naturalną dolinę rzeki. Wschodni brzeg Nysy tworzą nadrzeczne łąki i wznoszące się nad nimi dwa zadrzewione tarasy, z których roztaczają się świetne widoki na dolinę rzeki i zabytkowy pałac. Nie ma najmniejszego problemu z przekraczaniem granicy – oba brzegi Nysy łączą dwa zabytkowe mosty. Malownicze mostki przerzucono też nad mniejszymi ciekami wodnymi i kanałami, doprowadzającymi wodę do stawów. Za szczególnie urokliwy uchodzi wiadukt, który kiedyś był wejściem do parku od strony wschodniej.

Po wojennych zniszczeniach i latach zaniedbań, w początku XXI w. władze lokalne podjęły wysiłek rewitalizacji parku – przedsięwzięcie jest sukcesem, choć z pewnością w ciągu kilku lat nie da się nadrobić półwiecza strat. W 2004 r. Park Mużakowski został wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO jako najdoskonalszy przykład europejskiej sztuki ogrodowej. Obie części parku odwiedzają tysiące turystów, przy czym jego powierzchnia jest tak wielka, że w ogóle nie odczuwa się wrażenia tłoku (może poza najbliższą okolicą pałacu, gdzie każdy prędzej czy później kieruje swe kroki). Na teren parku wstęp jest bezpłatny. Można go zwiedzać pieszo, na rowerze, bryczką, a nawet popłynąć na spływ pontonowy Nysą Łużycką. Nie ma kontroli granicznych, jednak przechodząc na zachodnią stronę, lepiej mieć przy sobie dokument tożsamości.

Park Mużakowski
www.park-muzakowski.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *